ช่วงหยุดเทศกาลปีใหม่ปีนี้ ถือได้ว่า เป็นอีกปีที่มีอะไรตื่นเต้นอีกแล้ววววว.....นั่นคือ on tour กันข้ามปีที่เมืองจีน!!!

Trip นี้คณะทัวร์ไปกันที่ Shan Tou - Jie Yang

 

ใช้เวลาจาก กทม. ถึงสนามบินที่ซัวเถา ประมาณ 3 ชม. ได้ พอมาถึง ก็ได้สัมผัสอากาศเย็น ถึงขั้นหนาว โอ้ว!! ดีจัง ได้ขุดเอาเสื้อกันหนาวออกมาใส่ซะที นึกว่า จะโดนปลวกแทะหมด

ถึงสนามบิน ก็นั่งรถออกไปอีกเมืองนึง ซึ่งเป็นจุดมุ่งหมายหลักของการเดินทางในครั้งนี้ คือ เมืองJie Yang (หลายคนคงงงกับเมืองนี้ รวมทั้งตัวเราด้วยอ่ะ เมืองไรหว่าไม่เคยได้ยิน) ใช้เวลาประมาณ เกือบ 1 ชม.ก็ถึงแล้ว

ระหว่างทาง ก็ได้ปวดหัว กับ งงๆ ของระบบการขับรถที่นี่ เพราะว่า บีบแตรกันสนั่นหวั่นไหว ยังกับ เล่นดนตรีที่ฟังไม่รู้เรื่อง รถแบบว่าขับกันโปรมากๆ แซงกันวุ่นวาย ขับสวนกัน ตัดหน้ากันสนุกสนาน

ทั้ง รถจักรยาน มอร์เตอร์ไซค์ รถเก๋ง รถบรรทุก นั่งอยู่ในรถแล้วก็ ตื่นเต้นไปด้วย เพราะอยู่ในเหตุการณ์จริง ไม่ใช่เรื่องสมมติ แต่ด้วยคงามมากประสบการณ์ของคนขับรถก็พาพวกเรามาถึงที่หมาย จนได้ เย่!!!

.

..

...

พอถึงที่พักก็ได้เจอกับอาปักที่นั่งรอพวกเรา 7 คน เดินทางด้วยใจจดจ่อ ถือเป็นครั้งที่ 2 ได้มั้งที่เราเจอกับอาปัก เพราะครั้งล่าสุดที่เจอ ยังตัวเล็กๆอยู่เลย เห็นพี่น้องที่ไม่ได้เจอหน้ากันมานาน ได้เจอกัน แล้วก็รู้สึกดีใจ

แล้วก็มีความสุขไปด้วย อาปักยังแข็งแรง สุขภาพเยี่ยมอยู่

 

พอวันรุ่งขึ้นหลังจากได้พักกันหายเหนื่อยก็เริ่ม on tour ไหว้พระกันใหญ่ ออกกันแต่เช้า เพราะต้องใช้เวลาขับรถออกไปนอกเมืองอีก ก็อิ่มบุญกันถ้วนหน้า

คืนวันปีใหม่ ก็ได้ไปดูน้ำพุเต้นระบำ ที่ทางการได้ทำเอาไว้ให้ได้ดูกัน มีอยู่ 2-3วันก็หมด ดูน้ำพุท่ามกลางอากาศหนาวมากๆ แต่ก็เพลิน ดูไปสั่นไป 555

ส่วนใหญ่ทุกเย็นหลังจากไปเที่ยวข้างนอกเสร็จก็จะต้องแวะมาบ้านอาปักเพื่อกินข้าวต้มกัน ก็ตั้งวงกินเป็นวงใหญ่ดูสนุกสนาน อาปัก กับ ปักเม้ อยากให้มากินข้าวที่บ้านเพราะว่า กินกันเยอะสนุกสนาน ลุกกันไปมา ไม่อยากไปกินข้างนอกเพราะว่าขี้เกียจทำตัวเรียบร้อย 5555 (อืม....มันก็จริงอะนะ)

 

ทริปนี้ถือได้ว่า เป็นทริปเยี่ยมญาติ แล้วก็ไหว้พระ แล้วก็กินนะคะ แล้วก็ได้เห็นวิถีชีวิต ชาวบ้าน คนเมือง ตลอดจน อะไรหลายๆอย่าง ที่ไม่เคยเห็น แต่ที่แน่ๆ คือ เกือบจะเป็นใบ้ตลอดทริป เนื่องจาก โฟ่ ภาษาจีนไม่เป็น ทั้งจีนกลาง แต้จิ๋ว และ แคะ พูดไม่ได้ จึงได้แต่เรียนรู้ประโยคที่ทำให้ไม่อดตาย คือ สวัสดี ลาก่อน กินข้าว กินข้าวต้ม เอา ไม่เอา อิ่มแล้ว พอแล้ว 555555

แถมมาคราวนี้ก็ได้รู้จักหลานๆเพิ่มอีกถึง 3 คน เฮ่อ แก่ได้อีกนะเรา!!!! แต่หลานๆก็น่ารักมากๆ ยิ้มแย้ม อัธยาศัยดี พยายามเข้ามาคุยด้วย ทั้งภาษาอังกฤษ + จัน ปนกัน วุ่นวาย รู้มั่ง ไม่รู้มั่ง แต่ก็สนุกดีนะ

 

พอถึงวันกลับก็เป็นวันที่แอบเศร้า เพราะว่าต้องลาอาปักแล้ว แต่...ยังไงก็ต้องลากัน ถ้ามีโอกาสก็คงจะได้กลับมาอีก.....

ทริปนี้ไม่ได้สนุกมาก แต่ก็ถือว่าโอเคนะ เป็นประสบการณ์ดีๆอีก 1 ทริป in my memory ...